Hier kun je de laatste updates lezen over het renoveren van ons vakantiehuisje. De nieuwste plaats ik steeds bovenaan.

Ondertussen in het Bosatelier

Week-weet-ik-veel

Er is alweer een hoop gebeurt in en om het Bosatelier. 

W en zoon T sloopten vorige weekend een ander in de hal en berging en hebben dat op een ander plekje teruggezet. De vorige bewoners hebben ooit het hele huis gewhitewashed, behalve de deuren. Vinden wij een raar gezicht. Dus daar moet -ooit- nog iets mee gebeuren. De hal was ruim, dus daar komt nu de nieuwe wc in. Voor nu zitten we er gezellig bij in de berging, waar ook nog steeds het enige waterpunt(je) zit. Het fonteintje.  Douchen is dus er even niet bij. Ach ja.  Als de wc daar weg is, is de berging een stuk groter, wat fijn is om wat ruimte te hebben voor privéspullen tijdens een verhuurperiode.

De focus lag dit weekend op de badkamer boven. 30 jaar niets aan gedaan. Ook hier hebben we van die hoge, houten plafonds wat voor een fijn sfeertje zorgt. De oude badkamer boven werd vorige week compleet gestript, en daarna het bad - een bubbelbad- op zijn plek gezet. Vandaag werd de badkamer weer opgebouwd. Stond ik gisterenmiddag nog enigszins verbijsterd te kijken naar de toestand van de badkamer - hoe gaat dat ooit iets worden? -, vanmiddag keek ik nog meer verbijsterd hoe snel dat dan naar iets herkenbaars veranderd. W laat zijn vakmanschap maar weer eens blijken. Behalve dan dat hij mijn lievelings zomerbroek gebruikt heeft als dweil en poetslap…’O, was dat een broek? Ik dacht een oude lap….’ Zucht. Vooruit maar. 

Ik wilde de nieuwe oven testen en besloot wat lekker cakejes te bakken om uit te kunnen delen aan het buurtje. Ik had boter en eieren van thuis meegenomen die onderweg - we zaten vrijdag alweer om 06:15 in auto, ijskoud waren geworden. Fijn dat we van die verwarmingsdingen in de vloer hebben zitten en ik daar de boter en eieren op kon ontdooien. Handig! Ik had ook geen mixer, dus moest twee batches beslag met een spatel mixen. Maar dan heb je ook wat en de oven is goedgekeurd. Vanochtend deelde ik wat cakejes uit en socialisde met diverse buren, wat erg leuk was. Vlakbij ons, tegenover het bos, zit een gezellig boscafeetje waar we tussen de middag even lunchten met heerlijke soep. Aanrader voor onze toekomstige huurders.

Ik waste negen keer af in een miezerig klein laagje water, uit de waterkoker, vers getapt bij het wc-fonteintje en verwijderde weer eens dikke lagen bouwstof van de bovenverdieping. Badkamertje verbouwen levert genoeg stof op…al het beddengoed kan weer in de was. Ik bekeek de vondst kerstspullen uit de schuur; lampjes leuk, kerstballen stom.

De set met tafel en stoelen was zo goed als verkocht, totdat de koper niets meer van zich liet horen. Waarom doen mensen dat toch? Zó irritant. Gelukkig kwam er al snel een nieuwe gegadigde en is de deal weer gesloten. We gaan het zien.

Wanneer het klaar is? We hopen dat het aanrechtblad geleverd wordt voor de kerst en dat de badkamer dan klaar is. Voor de finishing touch qua inrichting en alle kleine problemen oplossen - zoals een rij spotjes die het niet doen- zal dan in het nieuwe jaar zijn.

Voor nu schudden wij het stof uit onze haren, wimpers en baard. Volgende week zien we weer verder.

Week 12 ofzo.

Afgelopen week.
Ik kon eindelijk een blik op de blauwe keuken werpen. Wel meer dan één, want ik was meteen ‘in love’ met de kleur.
Wat was ik blij dat we niet voor de grijsgroene kleur zijn gegaan maar voor de ‘Beautiful Blue’ versie. Wow! De kleur is lastig op de foto te krijgen met het steeds veranderende licht. 

Het combineert prachtig met de houtkleurige laminaatvloer. Het blad volgt later, dat moet eerst worden ingemeten en dan geplaatst door Ikea, dat duurt nog wel een paar weken. Tot die tijd kunnen we wel koken en een stuk van het oude aanrechtblad gebruiken. Ik moet alleen wel even goed opletten dat ik niets door de gootsteen gooi, want die is nu niet aangesloten, haha. Misschien voor de zekerheid maar even een emmer in het laatje eronder zetten…
Ik liep even een ommetje, na ruim anderhalf uur autorijden - geen hobby van mij- moest ik even de benen strekken. Op 50 meter van ons huisje loop je zo het Rommelgebergte in, waar ik op een kudde schapen -achter een hekje- stuitte. Zag er zo idyllisch uit. Van de rest van de wandelpaden- o.a. het Korenburgerveen en Vragenderveen enzo hebben we nog niet veel gezien. Daar hebben we nog geen tijd voor! Maar dat komt nog wel, er is echt veel moois hier in de omgeving.
En ook vanuit onze kamer; in een grote struik vlak voor de schuifpui zitten tientallen vogeltjes. Ik zag al een bonte specht op de zak met nootjes zitten en later een boomklever met een ekster op de grond die alle gevallen stukjes wegpikte. Grappig om te zien.
Ik heb binnen flink opgeruimd. Er komt steeds meer vloer te voorschijn. Ik ben zo benieuwd hoe het uiteindelijk allemaal gaat worden. 
Ook heb ik nu een tweepersoonshoeslaken en een molton op dat ene snertbed gelegd en dat ging prima. Crisis afgewend. Iemand nog een gouden tip om de hoekjes van dekbedovertrekken vast te kunnen zetten aan het dekbed zelf?

Week 10

Straatwerk en Matrasfrustratie

Vrijdag werd de blauwe IKEA keuken gebracht; een grote stapel dozen, doosjes, pakjes en meer die midden in de woonkamer staat. Komende vrijdag gaat W die samen vriend K plaatsen en wat zal dat een ander gezicht zijn. Het is nu al flink opgeknapt trouwens, de wand is wit gestuukt- wordt later deels betegeld- en ik kon nu eindelijk de blauwe kleur van een kastje zien. Supermooi kleurtje! Dezelfde kleur waar we lang, lang geleden geleden mee begonnen in ons eerste huis. Grappig. 

Zaterdag was het weer straatdag. De week ervoor zijn alle stenen eruit gehaald, die lagen veelal scheef en veel te laag. Het zand is nu opgehoogd met een dikke laag van een centimeter of 10 extra zand - superfijn een schoonzoon met een graafmachine- en afgelopen zaterdag werden alle stenen weer in hetzelfde patroon teruggelegd. Dat ging supersnel met de hulp van 3 zonen en een schoondochter die zelfs in de regen doorbikkelden.

En ik? Ik worstelde boven op de slaapkamers met het opmaken van de bedden. Bij de nieuwe boxsprings ging dat prima, zo gepiept. Maar op de middelste kamer hebben het bed laten staan om te hergebruiken. Het frame althans, om kosten te besparen. We hebben er wel alvast een boxspringmatras plus topmatras ingelegd. De rest komt dan later wel, is het idee. Kan je wel alvast lekker liggen. Ja. Als je tenminste het bed op kan maken…

Ik ben niet zo groot en dit ledikantis extra breed met zijn 1.80. Er liggen twee hoge boxspringmatrassen in mét een topper, samen goed voor zo’n 25 centimeter hoogte. Daarbij is mijn rug ook niet echt je-van-het. Dus ik pak de molton; hoek één aan de buitenkant gaat goed. Logisch. Dan probeer ik de andere hoek te pakken waarvoor ik over het bed heen moet buigen- met mijn korte onderstel- en mijn hand onder het matras moet zien te wurmen om de hoes er overheen te kunnen schuiven. Ik zat mezelf lelijk in de weg. En de matraspunt schiet elke keer weg, ik mopper en mopper en het lukt maar niet. Op het matras zitten met mijn knieën kan ook niet, want door de (mijn) zwaartekracht krijg ik de hoek al helemáál niet omhoog. Uiteindelijk is het met een rood hoofd en een brul toch gelukt om de molton er onder te proppen. Zucht. Wat een rotklus, en nu moet het hoeslaken ook nog. Zelfde verhaal maar dan erger want hij zit binnenstebuiten. Nee, niet nóg een keer. Jawel. En dan het andere matras nog. Dit Is Niet Te Doen, bedenk ik me al worstelend met tranen in mijn ogen van de rugpijn. Rotbed. Rotmatrassen. Rothuisje. Rotrug.Wat doe ik hier. Bekijk het maar, de gasten maken hun bedden zelf maar op!

En dan denk ik dat het leuke deel begint. Maar nee hoor; de dekbedden die ik gekocht blijken veel te dun zijn, alleen geschikt voor de zomer, en de hoezen, hoe leuk ook, hebben niet het effect wat ik voor ogen had. Bleh. Gefrustreerd laat ik me er boven op vallen. Oh, denk ik, maar dat ligt wél héél lekker…

Ondertussen heb ik natuurlijk al een oplossing bedacht; alsnog het boxspringonderstel kopen of een tweepersoons molton en hoeslaken aanschaffen.

Een tikkie jaloers kijk ik naar buiten waar er door de gezinsleden lekker doorgewerkt wordt; zij hebben meteen eer van hun werk. Terwijl ik in gevecht ben met frustrerende hoeslakens en moltons. Tja…

De bestelde gordijnen kwamen trouwens binnen, waarvan twee tien centimeter te breed- terwijl we het samen hebben nagemeten- zucht, en het rolgordijn blijkt alleen een patroon op de voorzijde te hebben en heeft een witte achterkant wat ik bijzonder lelijk vind, want daar kijk je tegen aan als je aan komt lopen. Op maat gemaakt dus niet te retourneren. Mmm. Daar heb ik nog wel een creatieve oplossing voor.

W deed nog wat spannende dingen met een hamer onder de grond voor de nieuwe keuken, terwijl ik - nog steeds gefrustreerd- met een zere rug op de bank lag. Daarna was het weer welletjes. Tot de volgende klus!

Week 9

Vandaag in Winterswijk. Er zou een grote order binnenkomen met bedden, matrassen, topmatrassen etc. Dus waren we vroeg opgestaan. Errug vroeg, want W had zijn wekker op 5 uur gezet ipv van 6 uur, dus ik deed geen oog meer dicht natuurlijk. Gaap. Dus we waren lekker op tijd bij het vakantiehuisje. 

Nu konden we lekker gaan zitten koffiedrinken en wachten of we konden ook meteen maar wat aanpakken. W weet niet wat rustig werken is, dus sloopte in zijn eentje rap de oude keuken. We kunnen best aardig samenwerken hoor, alleen niet te dicht bij elkaar en liefst ook niet met hetzelfde onderdeel…Dus ik had van tevoren de kastjes leeg gehaald; waar wij wat noodzakelijk spul als borden, bekers en etenswaren in bewaarden en hij smeet na het slopen alles naar buiten en op de aanhanger. Inclusief een vreselijke gore koelkast en nog viezere oven en afzuigkap. Ieuw. Van die items waar je vingers aan blijven plakken zeg maar…slik.

Ondertussen had W ook nog even de gratis kast-die-nog-geverfd-moet-worden op zijn definitieve plek gezet en daar kon ik nu mooi alle keukenbenodigheden en schoonmaakzooi en het brood en de pindakaas inzetten. Stond best gezellig. De leveranciers waren er nog steeds niet, inmiddels al 10 updates met een tijdblok waarin ze zouden komen. Ik lapte een heel stel ramen, W timmerde her en der nog wat en verfde wat houtjes aan de buitenkant en dan komen ze er dan toch eindelijk aan. De jongens van het beddenbedrijf. 

De twee eenpersoonsboxsprings blijken niet door de trap- die nog al smal is - te passen. Maar hè, daar hadden we al rekening mee gehouden. De slaapkamer aan de voorkant heeft een balkon met openslaande deuren - ‘ramen’ bromt W-  en we hebben expres het ieniemini balkonnetje nog niet teruggeplaatst - na het plaatsen van de nieuwe kozijnen - en een steiger laten staan. Hoppa, zo naar boven toch? 

Maar nee, ze kijken moeilijk, want dat ‘mocht niet van de baas’. Een verzekeringstechnisch ding. Bedden mogen niet buitenom naar binnen. (Mooie zin). Ik kijk naar W zijn gezicht en zie hem denken ‘Meen je dat nou’ en trekt er zijn ‘Hoepel toch op, man’ gezicht bij. Mijn kinderen weten nu precies wat ik bedoel met dat laatste, haha. Hij grijpt een bed, beent naar buiten, sjort het ding in één beweging omhoog en schuift het soepel de slaapkamer binnen, waar de jongens - binnendoor naar boven geklommen- het weer overnemen. Het tweede bed volgt in één moeite door en W zegt sarcastisch ‘Was dat alles?’  

Enfin. De jongens zetten de bedden in elkaar, en dat doen ze prima. Ze ruimen netjes op.

Nu is het verder aan ons om de indeling te bepalen maar dat komt later. Want uiteraard weet ik - na zoveel weken- niet meer precies hoe ik het bedacht had. Komt vast wel goed.

Dan mag ik betalen. Netjes op tijd heb ik mijn limiet verhoogd en verhip, het wordt toch geweigerd. W moet er weer aan te pas komen en zijn pas- van dezelfde rekening notabene- doet het wel. Gelukkig. De jongens taaien vermoeid af. Waren we zulke lastige klanten? Dan gaan we snel opruimen. Afwassen kan niet, want er is geen keuken of water meer dus ik keer de borden buiten om en blaas de overige kruimels eraf en spoel de glazen in het wcfonteintje om. Lekker. Voldaan rijden we naar huis met een kar vol keukenschroot. Ik ben heel blij dat W vandaag meeging want anders hadden de bedden nu nog in de woonkamer gestaan en was ik opgepakt omdat ik niet kon betalen. En natuurlijk was het ook gezellig...

Week 7

Het was afgelopen klusdagen vooral veel van hetzelfde:

W ging verder met het bekleden van de buitenkant met de witte - niet helemaal wit- latjes en zaagde er op los. De buitenkant schiet nu echt op. Alleen aan de achterkant boven moet er nog een groot stuk zwarten houten latten worden vervangen. De luiken die er hingen hebben we voorlopig even in de schuur gezet, we denken dat we ze niet terugplaatsen, maar misschien toch wel. Dus even bewaren. (De week erop bleek dat W ze al afgevoerd had!)
Ik ging binnen verder met het op kleur beitsen van alle nieuwe stukken hout. En dat deed ik op mijn eigen Kris-manier, wat W even de wenkbrauwen deed fronsen. ‘Zou je niet...’ ‘Nee,’ kapte ik hem meteen af. ‘Bemoei je er niet mee.’ Het gaat om het resultaat toch? Dus hatseflatste ik met twee soorten lak - eiken en white wash- er op los en paste de kleur aan waar nodig, want het hele huis heeft wel tig soorten whitewash kleuren. Verbleekt door de zon of juist niet. Maar het resultaat mocht er zijn; geen verschil meer tussen het oude en nieuwe hout!

Ik visualiseerde - letterlijk aan de tafel zittend en naar de nu nog oude-zooi- keuken kijkend hoe de blauwe keuken in het geheel zou gaan staan. Ik kwam tot de conclusie dat ik daar best een mooi geheel - in combinatie met het bosbehang bij de trap- van kan maken. 

Daarna moest ik keuzes maken voor de gordijnen. Want nu het s’avonds donker is wil je wel even wat dicht kunnen trekken of laten zakken. Voor drie draaikiep-ramen zocht ik neutrale vouwgordijnen met klemsysteem uit in de kleur Vintage Créme-. Voor de schuifpui wordt het ook iets neutraals. 

Maar toen de andere kant. Een groot raam tot aan de grond. Daar hoeft toch geen gordijn zei W enigszins verbaasd. Eh, geen gordijn? Daar waar je juist de meeste inkijk heb zolang alle bosjes nog niet weer op hoogte zijn gegroeid? Dacht het niet. 
Maar wat voor gordijn dan?

We haalden een stukje van de stukloop weg zodat ik eindelijk de vloer kon zien - die er al 5 weken ligt- en of de oude grenen tafel er leuk bij stond - ja- en of de oude mensen stoel er in wegvalt - nee- of de nieuwe bank er in blend - nog niet- en of er nog een stoel bij past. Ja. Het geheel was een nogal bruin geheel zonder kleur.  Ik moet iets hebben wat de aandacht van de oude-mensen-stoel wegtrekt en wat qua kleur een beetje past bij het drukke bloemenbehang van de eethoek.  En toen zag ik een Orla Kiely printje. 15 jaar geleden hartstikke hip in allerlei kleuren, - nu vast niet meer- maar toen kwam het er nooit van. Inmiddels is W wel gewend aan printjes. Haha. Ik vond een rolgordijn met niet zo felle groen- en blauwtinten en die heb ik besteld. Wordt het ondanks de oude-mensen-stoel- die ik stiekem toch nog hoop te verduisteren- toch nog een gezellige hoek.

Week 6

Hoe Grijsgroen een Blauwtje liep

Maandagavond rijden we weer naar Amersfoort waar we een keuken afspraak hebben bij IKEA. Een paar weken terug zochten we een grijsgroene keuken uit. Eigenlijk wilden we een warmolijfgroene keuken met paneeldeurtjes voor in het vakantiehuis, maar die hadden ze niet. Dan maar grijsgroen. Niet dat ik daar heul blij van werd, maar vooruit; ik zou er heus wel iets leuks van weten te maken. 

We komen aan op de keukenafdeling en hebben nog 5 minuten over voor onze afspraak. Ineens valt mijn oog op een blauw frontje in het rek. En niet zomaar een blauw frontje. Het Perfecte Blauwe Frontje in een blauwe kleur waar we allebei als een blok voor vallen. Zo’n mooie kleur in vergelijking met dat saaie grijsgroen. En dan zie ik de hele blauwe voorbeeldkeuken. Ik huppel nog net niet als ik er naar toe loop. Een paar weken geleden hadden ze deze nog niet. Dat klopt vertelt de verkoper, hij staat ook nog niet online; is vers-van-de-pers. Wij kijken elkaar aan. Doen? Doen! Even flits mijn moodboard voorbij en vraag me af hoe ga ik deze kleur laten blenden bij de overwegend bosgroene rest? Ach, denk ik, dat lukt me ook heus wel. Dat is mijn pakkie-an. Het past ook zoveel beter bij me dan een perfect kloppend moodboard. Dan hebben we in ieder geval een supermooie keuken met een vrolijke sfeer in plaats van een depressieve kleur. En dus bestellen we de blauwe keuken-met-paneeldeurtjes. Niet teveel nadenken, gewoon dóen!

——

We (ik zoek en W haalt op, zo is de verdeling) vinden deze week een andere bijna nieuwe bank op marktplaats, beter dan die ik eerst op het oog had bij de moeizame verkoper die niet reageerde en die haalt W dinsdag na een dag kozijnen zetten in Winterswijk op. Hij heeft een taupe kleur, dus dat wordt ook even zoeken naar hoe dat dan weer gaat blenden. 

——

Zaterdagmiddag is het een drukte van jewelste.  Met 3 zonen en 2 schoondochters wordt er buiten flink aangepakt - ik sta natuurlijk weer af te wassen en schoon te maken - om een groot deel van de buitenmuren van een nieuwe bekleding voorzien. Eronder zit nieuw isolatiemateriaal en voor de afwerking hebben we iets gekozen op wat er ook al zat; afgeronde, wittige latten. Dat ziet er fantastisch uit. En het samen klussen is ook nog eens heel gezellig. We zetten boven een babybedje in elkaar en hangen een gordijnen op zodat een van de kleintjes er straks kan slapen. Dan druppelt de rest ook binnen (of beter gezegd buiten) voor de allereerste familiebarbecue. De hele club is er, inclusief drie kleinkinderen en twee honden. Oudste kleinzoon Sam van anderhalf is helemaal in zijn sas op de bouwplaats met een paar schroeven en een schroevendraaier. Luca van 10 maanden kijkt zijn -grote- ogen uit en de kleine Ted van 5 weken ziet nog niet veel vanuit zijn draagzak. De twee honden worden matties en dollen in het zand. Het babybedje wordt wel even gebruikt, maar vooral om keihard in te krijsen. Geen succes vooralsnog.

Beetje jammer is dat alle kinderen die lelijke oude-van-dagen stoelen allemaal heerlijk vinden zitten…heel jammer dit. Ik had op medestanders gehoopt… Evengoed wil niemand ze in hun eigen huis hebben! Zie je wel.

Na het eten gaat iedereen weer naar huis. Bij de jonge ouders is het in beide auto’s nogmaals krijsen geblazen. Die waren blij weer thuis te zijn. We krijgen een geluidsfragment via de app van Sam en Ted die in koor krijsen, 20 minuten lang. Oef. Hopelijk gaat het de volgende keer beter en volgen er nog veel familieweekenden.

Week 5

Een filmpje kun je bekijken op Instagram @bykris.nl

Ik kijk mijn ogen uit als ik zaterdagmorgen het laantje in loop waaraan het bosatelier ligt. De afgelopen weken kon ik zelf niet aanwezig zijn, dus er staan me een hoop verrassingen te wachten. Allereerst de nieuwe kozijnen; met de antracietkleur springen ze er echt uit, en die schuifpui! Wat een verschil maakt dat, ook als ik binnen sta en de -overvolle - tuin in kijk. Heerlijk om straks zo de tuin in te kunnen lopen. De openslaande ramen (ja, het waren ramen, geen deuren zegt aannemer W) bij de eettafel zijn juist weggehaald en aan de onderkant dichtgemaakt, waar we daar juist een knusse sfeer kunnen creëeren. 

Ik heb een doos vol behang bij me en ik hoop dat ik de juiste keuze op mijn scherm heb gemaakt. W heeft er zin in en begint meteen met plakken. En wow, wat staat het mooi! Zelfs W zegt wel drie keer dat het zo’n mooi printje is. (Wat is er met hem gebeurt?) De kleur van de antraciet kozijnen komt er in terug en samen met het groen, okergeel en soort van turquoise heeft het een heel gezellige sfeer. De grijsgroene IKEA hanglampen - waar ik me elke keer een ongeluk van schrik, als ik denk dat er iemand achter me staat als de lamp een beetje beweegt- blenden mooi mee. Er komen nog effen gordijnen die de drukke print een beetje breken.

We hebben niet helemaal goed gerekend en houden hier beneden een rol over, en boven komen we juist een rol te kort van een ander printje. Volgende week maar verder dan!

Dan is het tijd om een gratis kast op te halen in Lichtenvoorde. Hij heeft nog wel wat aandacht en liefde en een likje verf nodig, maar dat doe ik graag. Hij heeft buiten gestaan dus moet eerst even drogen. De plek waarvan we dachten dat hij zou passen, blijkt net niet te passen. Het huisje is her en der een tikkie scheef en de kast ook. Dus hij moet nog verhuizen naar de andere kant, maar daar wachten we even met mee tot er weer sterke jongens in de buurt zijn. 

Ook halen we een salontafeltje op van oud grenen. Ik weet nog niet of het bij de vloer past, want die is helemaal afgedekt met spul dat vast zit. Maar dat gaan we dan wel zien. Het is onder geval een sfeervol ding met flink wat kieren. Ik ben ondertussen ook al ruim 2 weken bezig met een bijna nieuwe bank via marktplaats te bemachtigen van iemand die blijkbaar maar 1 keer per week zijn MP checkt. Heel irritant handelen zo. Het laatste bericht was of ik hem wilde bellen. Dat wil ik wel, maar heb geen nummer. Daar moet ik zeker weer een week op wachten. Haha. Wordt vervolgd.

W vond ergens achter de schotten een heel oude hoedendoos met een zwarte trouwhoed! Wat een bijzondere vondst.

Update over de stoelen; ik ben overstag en het - met een kleine slag onder de arm- W toegezegd dat er één leren oude-mensen-stoel mag blijven. In het hoekje bij het grote raam- mooi vogelspotplekkie- kan hij dan wel staan, dan verstop ik hem wel een beetje met een grote plant ervoor. Vooruit dan maar. Hij heeft wat credits opgebouwd doordat ik niet hoefde te overleggen over de keuzes van het behang. Zo gaat dan dan.

Week 4

Behangetjes uitzoeken en bestellen!
De openslaande -waaibomen- deurtjes zijn verwijderd en deels dichtgemaakt. Er komen hier een paar ramen. Dit wordt de werkhoek in het bosatelier. Ik zie de lange tafel al voor me, met deelnemers die daar lekker creatief in de weer zijn met allerlei projecten. 🖌️🎨🧑‍🎨
Rondom de ramen zijn nu gipsplaten gezet omdat we niet álles hout wilden laten en daar komt dus een gezellig behangetje. Ja, lekker druk. 🙂Ook voor boven op twee slaapkamers zocht ik behang uit met leuke printjes. Omdat boven ook alles ook hout is, krijgen de zijden met een raam erin een vrolijk behangetje. 
Volgende week komen de nieuwe kozijnen en dat zal een heel ander gezicht zijn!

Week 2

De week dat het maar liefst 36 graden is. Dus echt een perfect weertje om eens lekker te klussen. Pff. Wat hebben we veel gezweet! Toch  is er in deze week veel gebeurt in het Bosatelier-in-de-maak. 

Allereerst in de tuin; een grote lap met een diepe, dichtgegroeide vijver en heel veel overwoekerde grond. Jaren niets aan gedaan. De vijver moet weg, want met kleinkinderen is dat geen handige combi en we willen graag ruimte om te kunnen stoeien met ze op het gras of een tentje te kunnen neer zetten. Het ging me wel een beetje aan het hart, want ik hou wel van zo’n wilde overwoekerde tuin. Dus als ik na een paar dagen weer bij het huisje kom, nadat schoonzoon K er deskundig met zijn kleine graafmachine de boel heeft leeggetrokken - wel zorgvuldig planten heeft bewaard en herplant!- en de vijver heeft dicht gegooid,  moet ik wel even slikken. De ruimte die het oplevert is echt enorm. Een joekel van een zandbak voor onze anderhalfjarige kleinzoon die een paar dagen later met zijn vader komt kijken en zich prima vermaakt in het reuze modderbad. Na afloop kleden we hem uit in een kruiwagen en spuiten hem schoon met de tuinslang. Haha. Hij vind het ook leuk.

Oudste zoon B en zijn vriendin G sjouwen zich een rotje met alle brokken beton en aanverwanten die uit de tuin te voorschijn worden gegraven, dat ruimt wel lekker op. Zoon W heeft maandag geholpen met laminaat leggen in twee slaapkamers boven en is er vandaag ook weer om te helpen met gipsplaten aanbrengen op het plafond. Fijn al die hulp, want het is best wel een grote klus. 

Vrijdag komt ook jongste zoon R nog even aangesjeesd, zo de modderbak in. Deze wereldreiziger is na 8 maanden in zijn camper nu net weer terug uit Marokko en we zijn blij om hem weer te zien en zijn nieuwe aanwinst; een Marokkaanse hond. Na een uur is hij alweer vertrokken, tot later!

En dan de binnenkant. Ik weet niet wat ik zie als ik boven de slaapkamers bekijk; wat een verschil en wat staat het laminaat mooi. Ik knap een vergeelde oude Ikeakast op, we proberen veel te hergebruiken, die van vergeeld in roomwit verandert na een flinke staalsponjesbeurt. Een oude kapstok kreeg dezelfde behandeling en dient nu op de slaapkamer als voorlopig kledingrek.

We hergebruiken een bed in kamertje 2, leggen daar voorlopig oude matrassen van onszelf in, ik maak de bedden op en dat lijkt al ineens een mooi bruikbaar kamertje. Fijn voor als er mensen die meeklussen willen blijven slapen. De hoge houten plafonds zijn zo bijzonder! Er hangt een fijn sfeertje in het huis.

Beneden wordt het steeds leger, de gore vloerbedekking is weggehaald, en de piano wordt opgehaald en begint aan een nieuw leven in Egypte. Nadat ik op Marktplaats werd opgelicht door een eerste koper, -wat een gedoe- zijn we blij dat de piano weg is, en tjonge; wat een ruimte!

W haalt de vloerbedekking van de trap en ik schuur de trap glad. Wat een verschil. We laten het lekker zo, zonder vloerbedekking. Er komt een muurtje achter de trap. Dat muurtje gaat behangen worden met -uiteraard-  een stukje bos; alsof je zo naar boven je boomhut of de boom in loopt? Onder de trap komt daar een klein leeshoekje met een bankje. Een booknook! Er begint iets te ontstaan.
W werkt echt keihard, als vakman - hij is aannemer- weet hij natuurlijk precies wat hij doet. En dat is te zien. Trots op hem. Ik daarentegen klungel maar wat rond, maar wacht maar, mijn tijd komt nog wel.

Electrapunten worden aangelegd, gipsplaten gesausd, ik doe weer 100 afwasjes, test de wasmachine- hij doet het en de droger ook, want geen plek om het op te hangen, ik verken Winterswijk -leuk dorp, echt heel gezellig- en werk plannen voor workshops uit. Het heeft echt potentie, en hoe meer ik in het huisje ben, hoe meer de plannen groeien. Het is best spannend als ideeën plannen worden en plannen werkelijkheid. Maar het is echt zo: inspiratie groeit hier aan de takken! 

Volgende week gaat de laminaatvloer er in de woonkamer in en kan ik gericht op zoek naar -marktplaats- meubels om te plaatsen. Iemand die een nog goede -hoek- bank kwijt wil ergens in de regio Ermelo - Winterswijk? En iemand die belangstelling heeft voor Jut en Jul? De twee cognackleurige leren lazy chairs? Ophalen in Winterswijk.

De week waarin:

• We al wennen aan de haan
• De pianoman bijna zijn been verbrijzelde onder de piano toen hij er aan trok en vergeten was dat er al een poot los stond. 
• Ik de berging leeggehaalde en daar stapels keukenspullen uit de jaren 70 vond, maar allemaal echt zo vies of kapot. Weg ermee.
• Het smerigste wat ik deze week vond: twee weckpotten met groene smurrie, de een met een soortje besjes van weet-ik-niet-hoe-oud. 
• In een laatje vond ik paar vintage leren dameshandschoenen, met het prijskaartje er nog aan. Die bewaar ik, als herinnering aan de vrouw die hier ooit woonde. De schoenen van haar man mochten daarentegen wel weg…
• Ik ging douchen en niet doorhad dat het water langs de deuren liep, zo de vloer op en zo de vloer af, de ondergelegen keuken in, op het nieuwe muurtje. Totdat er een kwade W naar  boven kwam stieren. Oeps. Tja. Kwam weer goed. Weer een punt voor op de lijst; nieuwe douchedeuren.

Ondertussen in het Bosatelier

Week 1

Een beetje lacherig staan we voor de deur van ons huisje. Is dit pareltje-met-mogelijkheden écht van ons? De sleutel past, de deur zwaait open - die draairichting moet worden aangepast merkt manlief, voortaan W genoemd, meteen op. En dan zijn we binnen; het ruikt muf, het is donker en vol. We kochten het huisje inclusief inboedel. De héle jaren 80-en-ouder-inboedel. 

Daar beginnen we dan maar mee; ik in de keuken met het leeghalen en sorteren van kastjes vol keukengerei. Het meeste vies en onbruikbaar. Ik vind in alle hoeken en gaten onderdelen van een donkerbruin keramiek servies uit de jaren zeventig. Op zich best mooi, maar voor hier echt onhandig. Dat gaat weg naar iemand anders. Twee leren oude-mensen stoelen met een ronde voet in cognackleur, die echt heel lekker zitten maar er afschuwelijk uitzien. Voor nu mogen ze nog even blijven staan en later op marktplaats. Er staat een set met ronde houten tafel met grove stoelen. Zit ook erg lekker. Even googelen leert me dat het Deens design is uit de jaren 80 en best aardig wat waard kan zijn. Ik ga later bekijken of we die houden of ook verkopen. 

En dan is er de piano. Een prachtig ding, een babyvleugel, maar zo groot. Dat gaat niet werken voor ons. Die mag dus ook weg.

Er ligt dik wollig tapijt dat 30 jaar intensief gebruik toont. Een enorme rechthoekige salontafel met van die donkerbruine tegels met structuur er op. Hoe dan. Heel erg jaren zeventig denk ik. Heel vreselijk. Maar er zitten ook pareltjes tussen; een houten retrokastje met twee deurtjes en een laatje, die W meteen het raam wil uitknikkeren en ik absoluut wil houden, want die past helemaal in de Scandinavische vintage look die ik voor ogen heb. 

Dan zijn we klaar voor die dag, want, hoe leuk, ook op deze dag werd onze derde kleinzoon geboren en dat is toch echt nog veel leuker en dus daar gaan we naartoe.

De rest van de week bestaat uit kasten leeghalen en heel veel schoonmaken en afwassen - mijn taak- en boven slaapkamers leeghalen en ondervloeren leggen -de taak van W-  voor het laminaat wat we tussen neus en lippen ook nog even snel uit moesten zoeken. In de woonkamer en rondom het huisje staat het vol met troep dat allemaal afgevoerd moet worden. We zien zelf even de bomen niet meer door het bos. Omdat het huisje aan een redelijk smal weggetje ligt is het voor W een uitdaging om met zijn grote aannemersbus en lange kar bij het het huisje te parkeren. Hij maakt ter plekke een extra parkeerplek in de tuin waar hij achteruit in kan steken. Zo doe je dat dan. Op dag 3 is de meeste zooi weggebracht en komt er wat ruimte.

We slapen ook in het huisje. En dat is wel een beetje gekkig, alsof je op vakantie bent in een niet zo netjes huisje, zeg maar gerust een puinhoophuisje, waar je eerste zelf de pannen nog moet schrobben voordat je erin durft te koken. Maar het is wel handig natuurlijk. De meeste pannen zijn niet meer schoon te krijgen trouwens en worden afgevoerd. Toen ik een blik soep wilde opwarmen moest dat dan maar in de koekenpan, werkt ook. 

We hebben al meteen met een heel aantal buurtbewoners van ‘ons’ straatje kennisgemaakt en die zijn allemaal heel aardig en gezellig. We mogen overal binnen kijken. Leuk!

De week dat:

• We ontdekten dat de buren een haan hebben….neeeeeeee! Elke ochtend vroeg wakker dus. 
• De nog niet gerenoveeerde douche herrie maakt als een stofzuiger en de douche elke keer van de stang valt.
• De stofzuiger zelf maakt dan weer herrie als een piepende hond
• Ik een staande ventilator aanzette waarvan de bladen erin een soort van ontplofte en in honderden stukjes door het gaas geblazen werden recht in mijn gezicht. Oeps. Geen blijvende schade.
• Ik een grote badkamerkast vol persoonlijke spullen moest leegruimen, inclusief kunstgebit….ieuw. Dat was wel het goorste onderdeel van het opruimen.
• W de vijver liet leeglopen, want die moet vol gestort worden, deels met de opgehoogde aardwallen in de tuin,  - want kleinkinderen- en in de overwoekerde tuin mega veel grind vond en vastgegroeid worteldoek. 
• We naar een nieuwe keuken gingen kijken, schrokken en nu goedkopere opties proberen te vinden.
• Ik een goede beddendeal regelde.
• En we ook nog af en toe genoten van de rust.

Het plan
 

Wat dacht je van het By Kris Bosatelier'...waar inspiratie aan de takken groeit. Een heerlijke plek, vlakbij de bossen, in de natuur, waar je lekker creatief bezig kunt zijn.

Ja, écht! We hebben de sleutel gekregen van ons vakantiehuisje in de Achterhoek. We waren al een poos op zoek en net na onze vakantie lukte het. Daar willen we een fijne plek van maken om lekker creatief bezig te zijn, maar ook om je om je rust te pakken, want het ligt vlakbij een mooi natuurgebied, en lekker te wandelen in en om het bos dat vlakbij ligt en te relaxen in een sfeervol huisje.

Dat huisje zijn we nu aan het opknappen. Het is een houten huis met veel lichte houten wanden, een beetje Scandinavisch; en we willen er dan ook een tikje Scandinavisch, vintage, boshuisje van maken. Waar het gezellig is en uitnodigt tot creëren. Waar je ezel al voor je klaar staat en de penselen en verf je uitnodigen om lekker bezig te gaan. Of om juist eens even helemaal niks te moeten en willen, maar om te lekker relaxen. Er is plek voor 6 gasten in 3 slaapkamers.

Het duur nog wel even voordat het klaar is, kozijnen moeten worden vervangen, de muur geïsoleerd, de vloeren vervangen, een keuken geplaatst en de badkamer opgeknapt etc. Maar dat is juist leuk, om er zo ons eigen boshuisje van te maken. Het ligt nét niet echt in het bos, maar op 30 meter lopen begint het bos, en je ziet de bomen.dat vind ik een boshuisje. Dat klinkt ook gewoon leuk toch? In de tuin staan vier grote bijzondere bomen met veel struiken, bloemen en planten. Reken maar dat we daar ook een leuk plekje van gaan maken om buiten te kunnen schilderen, of eindeloos koffie te drinken.
 

By Kris Bosatelier & Workshops

Het is de bedoeling dat ik in het By Kris Bosatelier in 2026 ook workshops ga geven, waarbij je aan kunt schuiven en eventueel kunt blijven slapen door een kamer te huren. Of je kunt het huisje een heel weekend of een week huren voor je eigen groep. Eventueel kan ik dan ook een workshop komen geven, of je gaat gewoon lekker zelf aan de gang. Of je huurt het huisje als vakantieverblijf. Misschien heb je ruimte nodig om aan een opdracht te werken, een boek te schrijven, een studie af te ronden. Het kan allemaal. Zo leuk om van alles te verzinnen!

Daarnaast wil ik creatieve By Kris pakketten verzorgen die je erbij kunt aanschaffen om zelf creatief aan de slag te gaan. Bijvoorbeeld een nature journal, een art journal, of iets anders wat we kunnen verzinnen.

Wij zijn heel enthousiast en ik hoop jullie ook. Wordt vervolgd!